Het nieuwe normaal. Niemand weet nog wat dat is en hoe het er uit gaat zien, maar dat het er komt staat voor de meesten onder ons nu al vast. Het nieuwe normaal is anders dan het oude normaal. Beiden zijn normaal en toch niet te vergelijken. Het oude normaal lijkt er altijd al te zijn geweest. Het oude normaal leek heel normaal. Toch is ook het oude normaal ooit een nieuw normaal geweest. Het oude normaal was een verzameling nieuwe normalen. Na WOII ontstond er een nieuw normaal. Met de koude oorlog kwam er een nieuw normaal om de hoek kijken. De grote klap in Enschede heeft een nieuw normaal teweeggebracht. Na de val van de eerste van de twee Twin Towers diende zich een nieuw normaal aan. Met de komst van Pim Fortuyn is er een nieuw normaal ingeslopen. De kredietcrisis. Moerdijk. Trump.

Even los van oud of nieuw: hoe gewoon is normaal eigenlijk. Normaal wordt vaak verward met ‘gewoon’. Normaal is echter helemaal niet zo gewoon. Het kan op termijn als gewoon gaan voelen, maar daarmee hoeft het niet gewoon te zijn. Gewoon is dat een appel uit een boom valt en de grond raakt; dat is gewoon zo en zal dat ook heel lang nog blijven. Gewoon is natuurlijk. Gewoon kost veelal geen moeite; normaal wel.

Normaal betekent zoveel als: volgens de norm. De norm vaststellen, in stand houden en naleven vragen inspanning en toewijding. “Zo doen we dat hier normaal altijd”. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg”. “Hoe ga je daar normaal gesproken mee om?”. Afwijken daarentegen vergt geen enkele moeite. Afwijken is in dat opzicht méér gewoon dan normaal zelf ooit zou kunnen zijn.

Wat wel heel gewoon is, is dat er altijd een nieuwe normaal ten tonele zal blijven verschijnen die beperkt houdbaar is. Wat ook heel gewoon is, is het verzetten tegen en afwijken van dit nieuwe normaal. Wat verder heel gewoon is, is dat het oude normaal minder snel vergeten wordt dan dat het nieuwe normaal gewent. Het oude normaal verwordt tot sentiment van een wereld die zijn tijd gehad heeft. Het nieuwe normaal is de tijdelijk nieuwe werkelijkheid waarbinnen dat sentiment verstorend kan werken.

Wellicht is het beter om van een hernieuwd normaal te praten? Als je er zo naar kijkt, neemt het de veelal onterechte spanning (en bijkomend sentiment) weg die de tegenstelling oud en nieuw lijkt in te geven? Het hernieuwde normaal dient context en tijdsgeest totdat een wijziging bij één van deze twee – of beiden – aanleiding geeft tot een volgend hernieuwd normaal.

Wellicht als we er zo naar kijken blijft altijd alles gewoon hetzelfde?

© 2020 Veiliggeit