Brain Based, Evidence Based en Reality Based Safety. Ik heb het over de nieuwste en hipste veiligheidsconcepten van het moment. Laat ik duidelijk zijn: ook ík geef het beestje graag een naam (Veiliggeit, Leiderschaap, Bewustzwijn en Risikoe, om er maar een paar te noemen). Het verschil is – denk ik – dat ik het voor mijn gevoel allemaal niet zo serieus neem.

“There was a time when academia was society’s refuge for the eccentric, brilliant, and impractical. No longer. It is now the domain of professional self-marketers.” David Graeber – The Utopia of Rules (2015)

Veiligheid lijkt een merk te zijn geworden

Veiligheid lijkt een merk te zijn geworden. Het onderscheidende vermogen lijkt de overhand te krijgen. Dit terwijl binnen de wetenschappelijke literatuur zelf is opgemerkt dat binnen het geheel aan onderzoek naar de verbetering van arbeidsveiligheid het aan samenhang ontbreekt.

“However, despite scientific advances, the workplace safety literature suffers from a lack of theoretical and empirical integration that makes it difficult for organizational scientists to gain a comprehensive sense of (a) what we currently know about workplace safety and (b) what we have yet to learn.” Beus et al. – Workplace safety: A review and research synthesis (2016)

Ergens trek ik de grens

Ik blijf de laatste tijd vaker met hetzelfde gevoel achter dat ik telkens weer ervaar bij de strapatsen van sommige van de sterrenchefs van deze wereld, bedoeld om de positie van hun restaurant op de wereldranglijst te behouden. Mensen die mij goed kennen weten dat ik graag in analogieën praat. Diezelfde mensen weten ook dat ik van lekker eten houd en zelf graag ook in de keuken sta.

Ik heb in mijn jaren leren leven met het – in evolutionaire zin – gekke fenomeen ‘koken’ en onze bizarre kijk op voeding; ergens trek ik voor mezelf echter de grens. ‘Koken’ met stikstof, druppeltjes vangen met calciumalginaat, cacao snuiven en ‘eend bereid in zijn eigen omgeving’ zijn voor mij in twee opzichten grensoverschrijdend: bewonderenswaardig als kunstvorm en – op zijn zachtst uitgedrukt – twijfelachtig als voeding.

De opkomst en instandhouding van bewegingen als deze vallen in het algemeen niet de initiatiefnemer aan te rekenen; het is de – naar mijn mening – eerder te herleiden naar een soort van disfunctionele behoefte die leeft onder het gevolg.

Ik registreer alvast domeinnamen van splinterbewegingen

In afwachting van een ommezwaai registreer ik alvast enkele domeinnamen in voorbereiding op de onvermijdelijke volgende splinterbewegingen. Na de nummer-serie (I, II … en er zijn geluiden over III), de based-reeks (Brain Based, Evidence Based en Reality Based), zet ik in op de komst van de volgende merken: Future Proof Safety, Evolution Proof Safety en Humanity Proof Safety (.nl, .eu, .com en .org).

“Stupid people do stupid things. Smart people outsmart each other; then themselves.” System of a Down – DDevil (1998)

Ik draag deze blog op aan de helaas te jong overleden antropoloog, anarchist en activist David Graeber (1961 – 2020).

© 2021 Veiliggeit