Niets houdt ons tegenwoordig zo bezig als COVID-19, de anderhalvemetersamenleving en de (intelligente) lockdown. Plots was er dat nieuwe virus dat – zoals het een beetje virus betaamt – viral ging. Nooit tevoren in de historie is het voorgekomen dat het weer als nummer één gespreksonderwerp van zijn plek is gestoten. Het virus en de bijbehorende crisis vinden zichzelf ook aan de lopende band op nieuw uit. Geen ene dag is saai. De eerste golf, de Britse mutatie, alles dicht, alles open, black Friday, de tweede golf, alles dicht, maatregelen dringend geadviseerd, maatregelen verplicht, snel vaccineren, toch iets later vaccineren, waarschijnlijk nog wat langer dicht en scholen lijken toch aan verspreiding bij te dragen. Hoe sneu is het dat je nu geen verjaardagsfeestjes mag houden met die enen oom die het gesprek wel gaande houdt? Corona is top of mind.

“La plus belle des ruses du diable est de vous persuader qu’il n’existe pas.” (Charles Baudelaire)

Je zou bijna vergeten wat er nog voor het overige in de wereld speelt. De enige die nog een verwoede poging doet om onze aandacht te trekken is Donald Trump. Met de bestorming van het Capitool werden we even getrakteerd op een welkome afleiding. O ja, Amerika en die gekkies daar! De ludiekste memes vliegen je binnen korte tijd om de oren en we delen ze gretig met elkaar. Hoe onacceptabel en dreigend deze actie ook is, de comic relief is welkom. Even de blik naar buiten richten. Dat lucht effe op!

Voor het overige is het akelig stil. Te stil misschien wel. Broeit er iets? Links en rechts komen geluiden over de beperkte houdbaarheid van democratie. Als de geschiedenis zich herhaalt, staat het Westers Rijk dan aan de vooravond van een val? Wordt het dan echt nooit meer als vroeger? De profetieën en theorieën gaan alle kanten op. Met dat ene lichtpuntje: als er dit jaar genoeg vrieskou komt, zou het – volgens Helga van Leur – zomaar zo kunnen zijn dat het oppervlaktewater genoeg gelegenheid krijgt dicht te vriezen voor en Elfstedentocht.

Samen hebben we al onze ogen en oren gericht op wat ís en wat kan komen. Misery loves company. Gezamenlijke vijanden. Oordelen. Frustreren. De lijn tussen scepsis en sepsis is nog nooit zo dun geweest lijkt het wel.

Dit lijken echter allemaal symptomen van onze tijd, waarbinnen COVID-19 niet meer dan een trigger is. We beseffen al lang niet meer dat er sinds mensenheugenis een veel gevaarlijker virus rondwaart: ‘bewustzijn’.

Sinds de introductie van de iPhone in 2007 (!) lijkt het reproductie getal achter dit virus tot ongekende hoogte gestegen. Het aantal dagelijkse besmettingen is niet meer te tellen. De zorg kan dit al een jaren niet meer aan. Er is geen vaccinatieprogramma en van een lockdown is nog helemaal geen sprake. Binnen verhalen van de Bijbel, Griekse mythologie, Victor Frankenstein, 2001 – A Space Odisey, War Games, Terminiator, The Matrix tot Ex Machina spelen het verkrijgen, ontstaan en bezitten van bewustzijn een centrale rol. Wat nou als andersoortige entiteiten ‘bewust’ worden? Nog heel veel mensen willen er niet aan denken en zijn er bang voor. Grotendeels ongefundeerd, omdat hun enige referentie diezelfde ‘spookverhalen’ zijn. Toch is de onderliggende ‘angst’, gelet op ons eigen track record (inclusief onze eigen soort) geen compleet irreële.

“There is no more neutrality in the world. You either have to be part of the solution, or you’re going to be part of the problem.” (Eldridge Cleaver)

Niks in deze wereld is neutraal. Als dat wel zo is, dan lijkt dat maar zo. Neutraal is een kwestie van balans. Yin Yang vertegenwoordigt die gedachte als geen ander. We zullen er met het geheel aan (schijnbare) tegenstellingen uit moeten zien te komen. Bewustzijn is het probleem én de oplossing; twee zijden van dezelfde munt. De oplossing zit in het probleem verborgen en de andersom. Zo ook voor COVID-19, andere virussen en kankercellen.

Voor jezelf opkomen en daarmee andere belangen dienen. Een mening hebben en de waarheid in het midden laten. Het oneens zijn en begrip kunnen blijven opbrengen. Niks doen en toch iets bijdragen. Zelfmedelijden voelen en jezelf een schop onder kont geven. Weten wat je wil en niet helemaal weten hoe. Volop leven en accepteren dat de dood onvermijdelijk is.

Balans.

© 2021 Veiliggeit